Photography

ที่ผมชอบถ่ายภาพก็เพราะว่า เพราะการถ่ายภาพทั้งภาพนิ่งและภาพเคลื่อนไหว มันคือการบันทึกสิ่งสำคัญที่เราเห็น เก็บใว้เป็นความทรงจำดีๆ บางครั้งการจับกล้องมาถ่ายภาพมันทำให้อะไรเราได้หลายๆอย่าง เช่นได้เห็นความสุข เห็นความทุกข์และวิถีชีวิตของคน บางครั้งหยิบภาพเก่าๆมานั่งดู ก็ทำให้เรายิ้มคนเดียวได้ ซึ่งการที่ผมชอบถ่ายภาพนั้นทำให้ผมได้ตัดสินใจเลือกเรียนภาพยนตร์ที่มหาวิทยาลัยราชภัฎสวนสุนันทานั่นเอง นอกจากนั้นคือมากกว่าการได้ถ่ายรูปคือได้เงิน แฮ่ะๆ คือการรับงานถ่ายภาพนั่นเอง เช่นงานบวช งานแต่งและงานรับปริญญา ซื้อเงินที่ได้ผมก็เอามาซื้ออุปกรณ์บ้าง เป็นทุนการศึกษาในระดับมหาวิทยาลัยบ้าง จนตอนนี้ก็เกือบ 5 ปีแล้วที่ผมเล่นกล้องมา ซึ่งผมก็ยังชอบการถ่ายภาพเหมือนเดิมไม่เคยเปลี่ยน

Anime

การ์ตูน ผมชอบใช้เวลาว่างในการดูการ์ตูน เพราะมันช่วยให้ผมคลายเคลียดและไม่คิดมาก เวลาได้ดูการ์ตูนมันทำให้ผมเหมือนได้ใช้สมอง โดยแนวการ์ตูนที่ผมชอบส่วนมากจะเป็นการ์ตูนแนวสืบสวน แนวผจญภัย ทำอาหาร และ การ์ตูนกีฬา ซึ่งมันไม่ได้รุนแรงหรือเสียดสีสังคมมาก ทำให้ผ่อนคลายสมอง เวลาเคลียดจากการเรียน หรือจากการทำงาน ผมจะใช้เวลาว่างส่วนใหญ่ไปกับการ์ดูการ์ตูน ถึงบางครั้งจะโดนว่าชอบดูการ์ตูนเหมือนเด็กๆ แต่ผมคิดว่า การดูการ์ตูน มันไม่เกี่ยวกับวัย เพราะผมโตมากับการดูการ์ตูน การดูการ์ตูนทำให้ผมมีความคิดที่เป็นผู้ใหญ่ขึ้น การ์ตูนทุกเรื่องมีข้อคิดดีๆให้ผมได้เรียนรู้ มันไม่เกี่ยวเลยว่าชอบดูการ์ตูนแล้วต้องเป็นคนไม่รู้จักโต แต่ผมกลับคิดว่า คนเรามีความชอบที่แตกต่างกัน ในส่วนของผม ผมใช้เวลาว่างในการทำในสิ่งที่ผมชอบ เป็นเป็นเวลาที่ดีที่สุดแล้ว

Alone

ผมชอบไปนั่งเล่นที่สวนสาธารณะสะพานพระราม 8 คนเดียว ผมชอบไปนั่งเล่นที่สวนสาธารณะสะพานพระราม 8 คนเดียว ที่ผมชอบไปนั่งเล่นที่สวนสาธารณะสะพานพระราม 8คนเดียวเพราะว่าการนั่งคนเดียวแบบไม่ต้องคิดอะไรมากทำให้ผมคิดอะไรได้หลายอย่างบางครั้งเครียดจากการทำงาน คิดงานไม่ออกผมก็จะไปนั่งดูแม่น้ำเจ้าพระยาฟังเสียงคลื่นที่กระทบกับฝั่ง ดูเรือที่แล่นในแม่น้ำ ดูคนมาออกกำลังกาย มันทำให้เราผ่อนคลายไม่ต้องคิดอะไรมากและมีสมาธิมากขึ้นทำให้คิดงานได้จนบางครั้งก็อยากจะนอนตรงนั้นเลยก็ว่าได้ ซึ่งสัปดาห์หนึ่งผมจะไปนั่งช่วงเย็นๆไม่ก็มืดๆดึกๆ ประมาณ3-4 ครั้ง แต่พอหลังๆซึ่งมีข่าวคนมาโดดสะพานฆ่าตัวตายบ่อยมากจึงทำให้ สวนสาธารณะสะพานพระราม 8 เปิดถึงแค่ 4 ทุ่มจึงทำให้ผมไม่ค่อยได้ไปนั่งซักเท่าไร

Cooking

ฉันชอบทำอาหาร ฉันชอบทำอาหาร ที่ฉันชอบทำอาหารนั้นจริงๆ จุดเริ่มต้นมาจากการที่ฉันต้องทำอาหารให้น้องชายกินเป็นประจำ และทุกๆครั้งที่ทำก็จะคิดและเปลี่ยนเมนูใหม่ๆเพื่อที่จะไม่ให้ทำซ้ำกันในแต่ละวัน พอได้เริ่มทำอาหารบ่อยขึ้นก็กลายเป็นความชอบ เลยอยากลองทำอาหารเมนูใหม่ๆ และทุกๆครั้งก็จะให้พ่อคอยสอนวิธีการทำในแต่ละเมนู อาหารที่ทำบ่อยและถนัดที่สุดก็จะเป็น ข้าวผัดอเมริกัน , ข้าวผัด , หมูกระเทียม 3 อย่างนี้ ฉันคิดว่าเป็นเมนูที่คิดว่ารสชาติอร่อยและทำได้ง่ายที่สุด แต่ในอนาคตยังอยากที่จะฝึกฝนตัวเองให้เก่งและทำอาหารเมนูใหม่ๆให้คล่องกว่านี้ เผื่อว่าวันนึงจะนำความชอบในด้านการทำอาหารของตัวเอง ไปต่อยอดเป็นอาชีพ มีร้านอาหารเป็นของตัวเองในอนาคต

ฉันชอบออกไปสังสรรค์ตอนกลางคืน

เราเป็นคนมีเพื่อนหลายกลุ่มแต่ละกลุ่มก็มีที่มาที่ไปไม่เหมือนกัน แต่มีสิ่งหนึ่งที่เหมือนกันคือ เพื่อนจะชวนออกไปสังค์สรรค์ในวันหยุดเสมอ แล้วฉันก็ไม่เคยที่จะปฏิเสธเพื่อนได้ซักครั้งก็เลยต้องออกไปพบปะเพื่อนๆอยู่เสมอ ไกลแค่ไหนก็ต้องไปเพราะศักดิ์ศรีค้ำคอ เสียไม่ได้ แต่ฉันก็ต้องดูแลตัวเองให้ได้ห้ามเมาแล้วก็ต้องกลับไปนอนที่บ้านให้ได้ ไม่ว่าจะดึกแค่ไหน ฉันจึงรักการออกไปสังสรรค์ในตอนกลางคืนมากๆ ถ้าไม่ได้ไปฉันจะรู้สึกนอนไม่ค่อยหลับ กระวนกระวายใจแบบแปลกๆ สุดท้ายฉันก็ต้องนั่งแท็กซี่ออกไปหาเพื่อนแล้วก็สังสรรค์กันเหมือนทุกๆวัน ทำไมฉันถึงชอบ ฉันคิดว่าเรื่องแบบนี้ในชีวิตวัยรุ่นมันเป็นอะไรที่สนุกสุดๆแล้ว ได้ใช้ชีวิตคุ้มมากในวัยรุ่น ได้เจอคนแปลกหน้ามากมาย บางคนรู้จักกันในสถานที่สังสรรค์ก็สนิทกันมากรู้ใจและยังคบกันเป็นเพื่อนอยู่ทุกวันนี้